Είναι πραγματικά εξοργιστικό και βαθιά απογοητευτικό να έρχεται κανείς αντιμέτωπος με τέτοιες καταστάσεις, ειδικά όταν πρόκειται για θέματα υγείας όπου ο χρόνος είναι κυριολεκτικά ζωή. Η φράση «έλα τον Οκτώβριο» σε έναν άνθρωπο που δίνει μάχη με τον καρκίνο δεν είναι απλώς μια γραφειοκρατική καθυστέρηση· είναι δείγμα απόλυτης αναλγησίας και της τραγικής υποστελέχωσης ή υπολειτουργίας των δομών υγείας.
Δυστυχώς, αυτού του είδους οι ειδήσεις αναδεικνύουν τις τεράστιες ελλείψεις σε προσωπικό, εξοπλισμό ή ραντεβού στα ογκολογικά τμήματα της επαρχίας (και όχι μόνο), αναγκάζοντας τους ασθενείς και τις οικογένειές τους να βιώνουν έναν πρόσθετο, απάνθρωπο γολγοθά.
Αν η συγκεκριμένη περίπτωση αφορά εσάς ή κάποιο δικό σας πρόσωπο, υπάρχουν ορισμένα βήματα που μπορούν να γίνουν άμεσα για να μην χαθεί πολύτιμος χρόνος:
Γραφείο Προστασίας Δικαιωμάτων Ληπτών Υπηρεσιών Υγείας: Κάθε νοσοκομείο υποχρεούται να διαθέτει τέτοιο γραφείο. Η υποβολή επίσημης, έγγραφης καταγγελίας εκεί συχνά αναγκάζει τη διοίκηση να επανεξετάσει το περιστατικό ως επείγον.
Παρέμβαση του θεράποντος ιατρού: Ο ογκολόγος που παρακολουθεί τον ασθενή πρέπει να χαρακτηρίσει το παραπεμπτικό ως «υπερεπείγον» και να επικοινωνήσει ο ίδιος με το ακτινοθεραπευτικό τμήμα για να πιέσει για την εισαγωγή σε λίστα προτεραιότητας.
Απεύθυνση σε άλλα νοσοκομεία ή δομές: Αν το νοσοκομείο της Πάτρας αδυνατεί πλήρως (π.χ. λόγω βλάβης του γραμμικού επιταχυντή), πρέπει να ζητηθεί άμεσα παραπομπή για νοσοκομεία της Αθήνας ή άλλης κοντινής περιφέρειας.
Σύλλογοι Καρκινοπαθών: Φορείς όπως ο τοπικός σύλλογος καρκινοπαθών (π.χ. «Άλμα Ζωής» στην Πάτρα ή ανάλογοι σύλλογοι) έχουν μεγάλη εμπειρία, παρέχουν νομική/διοικητική στήριξη και συχνά παρεμβαίνουν δυναμικά για να βρεθεί λύση.
Σημείωση: Τέτοια περιστατικά δεν πρέπει να μένουν στο σκοτάδι. Η δημοσιοποίηση και η επίσημη πίεση είναι, δυστυχώς, συχνά ο μόνος τρόπος για να κινηθούν οι σκουριασμένοι τροχοί του συστήματος.
0 Σχόλια